Nəyə görə 1993-cü il
iyunun 15-ni Qurtuluş Günü adlandırırıq?
Azadlıq, müstəqillik həm
ayrıca bir vətəndaş üçün, həm də bütöv xalqlar, millətlər üçün ən
müqəddəs, ən şirin nemətdir. Biz azadlığımızın, müstəqilliyimizin yolunu
illərlə gözləmişik, mübarizə aparmışıq, bu yolda minlərlə şəhid vermişik.
Azadlığı, müstəqilliyi əldə etmək nə qədər çətindirsə onu qoruyub
saxlamaq bir o qədər mürəkkəb və ağır məsələdir. Qüdrətli və möhkəm
dövlət olmadan azadlıq və müstəqillik də yoxdur.
Tariximizə Milli
Qurtuluş Günü kimi daxil olmuş 1993-cü ilin 15 iyun günü onu
qiymətləndirənlər, dərindən dərk edənlər üçün çox əzizdir. Vətənini,
xalqını sevən həmin çətin, ağrılı günlərin dəhşətlərini yaşayan,
hadisələri gözləri ilə görən insanlar üçün 15 iyun əsl qurtuluş tarixi,
Azərbaycanda ölüm-dirim mübarizəsinin tarixidir. Bu tarixi yaradan isə
yenə də Azərbaycanın inkişafında, müstəqilliyində, gələcəyində müstəsna
rol oynayan, daim xalqına arxalanan və xalqa arxa olan bir
insandır
-
Heydər Əliyev.
Heydər Əliyevin müstəqil,
tarazlı və cəsarətli siyasət yeritməsi bütün Azərbaycan xalqının
diqqətini cəlb edir, ona ümidləri artırırdı. Iqtidar isə onun siyasətini
separatçılıq kimi qiymətləndirir və Naxçıvan Muxtar Respublikasında
hakimiyyət çevrilişi etməyə, qeyri-demokratik yolla Xalq Cəbhəsini
hakimiyyətə gətirməyə cəhd edirdi. Bu elə bir dövr idi ki, daşnaklarin
“Böyük Ermənistan” yaratmaq niyyətləri, Azərbaycanı Qafqazın siyasi
xəritəsindən silmək planları reallaşmaq üzrə idi. Azərbaycan torpağı
etnik əlamətə görə parçalanıb yox olmaq təhlükəsi qarşısında qalmışdı.
1992-ci il oktyabrın 24-də
Xalq Cəbhəsi yerli qurumlarına məxsus silahlı dəstələr Daxili İşlər
Nazirliyi binasını, televiziya studiyasını ələ keçirdi.Qiyamçılar xalqa
televiziya ilə müraciət edib mövcud hakimiyyət əleyhinə bəyanatlar
verdilər. Əhalinin böyük əksəriyyəti Heydər Əliyevin çağrışı ilə ayağa
qalxdı. Silahlılar dövlət idarələrindən qovulub çıxarıldı.
Xalq xilas yolunu Heydər
Əliyevin ölkəyə rəhbərliyində gördüyü halda iqtidarda olan və olmayan
Xalq Cəbhəsi üzvləri, habelə hakimiyyəti itirmiş qüvvələr və onların
əlaltıları arasında didişmə, satqınlıq, xəyanət yolu ilə hətta
Azərbaycanın müstəqilliyi bahasına hakimiyyəti ələ keçirmək cəhdləri baş
alıb gedirdi.
Gəncədə